Chór Kościoła Chrześcijan Baptystów w Białymstoku - RYS HISTORYCZNY

Początkowo w repertuarze chóru dominowały pieśni rosyjskie i ukraińskie. Korzystano z kilku śpiewników m.in. „Gusli", „Pieśni Strannika", „Pieśni Ewangelii". Próby odbywały się raz w tygodniu, w razie potrzeb częściej. Pomocnikiem dyrygenta był br. Miller. Grał on na mandolinie, którą z braku innych instrumentów, wykorzystywano do nauki i akompaniamentów.  Chór miał ogromny wpływ na pracę misyjną w Białymstoku i jego okolicach. II wojna światowa przerwała działalność zborową, w tym również chóru. Po odzyskaniu niepodległości nastąpiło mozolne odbudowywanie zboru i jego poszczególnych służb. Do wznowienia pracy chóru przyczynili się Mikołaj Prusak i Mikołaj Iwaniuk.

W 1946 r. pracę w białostockim zborze rozpoczął pastor Michał Popko. Jego żona Anna z wielkim entuzjazmem zajęła się prowadzeniem chóru. Miała bardzo pozytywny wpływ na rozwój służby muzycznej w zborze. Tłumaczyła wiele pieśni z języka niemieckiego, jak też tworzyła własną muzykę. W latach 1948-1949 chórem dyrygował syn braterstwa Popków- Gabriel, (długoletni dyrygent chóru w zborze wrocławskim). Następnym dyrygentem chóru został prezbiter Łukasz Dziekuć- Malej. Od dzieciństwa był związany z muzyką, grał na skrzypcach. Zawsze chętnie poświęcał swój czas muzykom.

W latach 1949 -1957 pracą w chórze kierowała siostra Ligia Jeneralczuk-Brudniak. Nową formą pracy stały się występy małych grup wokalnych, duetów, kwartetów. Chór często wyjeżdżał do placówek zboru, usługując śpiewem. W pracy zespołu pomagali w tym czasie Leon Ditrich i Eugeniusz Krasnopolski. W latach 1958-1960 dyrygentem chóru był Mikołaj Kuźma.

W 1960 roku miejsce głównego dyrygenta zajął Włodzimierz Kupryjanow. Chór liczył wtedy 30 osób. Chórzyści brali czynny udział w nabożeństwach, uroczystościach zborowych, przeglądach chórów, wyjeżdżali na sobory kościoła, jak też do okolicznych zborów.

W repertuarze znalazły się trudniejsze utwory, śpiewano też z akompaniamentem organów. Praca stała się bardziej efektywna dzięki pomocy współpracowników. W tym czasie głównemu dyrygentowi pomagali: Grzegorz Fiedorowicz, L. Gutsze.

Chórzyści wraz z dyrygentem Włodzimierzem Kupryjanowem

Od 1970 roku w pracy chóru, zaczęła uczestniczyć Ligia Dajludzionek (obecnie Hnidec). Warunki pracy chóru nie były zbyt komfortowe, ale zapał chórzystów i dyrygentów, pomagał znosić różne problemy. W lipcu 1972 r. chór wyjechał do Ostrawy (Czechosłowacja), gdzie występował w kilku kościołach ( katolickim, ewangelicko- augsburskim i baptystycznym). Śpiewał w Krnovie, Suchowolach, Hlucinie i Pradze.

W tym czasie dyrygentowi pomagali oprócz Ligii Hnidec, również Joanna Iwaniuk (obecnie Rutkiewicz) i Zbigniew Krasnopolski.

Otwarcie nowej kaplicy w 1974 r. sprawiło, że służba muzyczna mogła w pełni rozwinąć skrzydła. Chór otrzymał specjalne miejsce do usługiwania na nabożeństwach i uroczystościach zborowych, jak też wygodne miejsce, by organizować próby. Zbór dostał wspaniały prezent- organy Hammonda. Gra na organach, choć dzisiaj rzadsza, zawsze uświetniała nabożeństwa.

W 1983 roku samodzielną dyrygentką została Ligia Hnidec. Jako pierwszy dyrygent z wykształceniem muzycznym, zwróciła uwagę na sprawy doskonalenia warsztatu. Wprowadziła m.in. ćwiczenia emisyjne. Repertuar chóru został poszerzony o wiele nowych, ambitnych utworów klasycznych, ale też współczesnych.  Nowością było również wprowadzenie faktury polifonicznej. Jej naukę rozpoczęto od utworu Wacława z Szamotuł „Już się zmierzcha".

W tym czasie chór brał udział w wielu spotkaniach muzycznych. Uczestniczył w kilku Przeglądach Pieśni Chórów (Warszawa 1970, 1971; Wrocław (1973, 1992); Chełm (1984), Elbląg (1988). Białostoczanie byli też sami organizatorami trzech przeglądów (1975, 1986, 1995).  W 1981r. podczas wizyty w Polsce słynnego ewangelisty Billy Grahama, chór białostocki wraz z chórem warszawskim pod dyr. Wiktora Radomskiego, wykonał wiele przepięknych pieśni, uświetniając nabożeństwa ewangelizacyjne w Białymstoku i w Warszawie.

Chór połączony w czasie ewangelizacji Billy Grahama 1981r.

Kolejne lata chóru wiążą się z regularną służbą w zborze jak też z nowymi możliwościami, które otworzyły się w nowej, politycznej rzeczywistości. Warto wspomnieć tutaj o dwóch wyjazdach do RFN (1983, 1985), które zorganizował zbór w Leverkusen.

Chór podczas pierwszej wizyty w Niemczech, Wuppertal

W czasie pierwszego wyjazdu chór koncertował w ośmiu miastach: Braunschwaig, Leverkusen, Oldenburg, Dortmund, Essen-West, Wuppertal i Wermelskirchen.  Oprócz tego śpiewał w ratuszu w Oldenburgu oraz w wupertalskim domu starców.  Podczas drugiego tournee chór odwiedził zbory w Helmsted, Bad Oyenhausen, Bockum-Hovel, Leverkusen, Wetzlar, Wuppertal, Duren, Koln-Mulheim, Weltersbach, Huckeswagen, jak też nagrał 10 pieśni w profesjonalnym studiu Ewangeliums-Rundfunk w Wetzlar ( m.in. utwory J.S. Bacha i J. Świdra).

Przed wejściem do studia nagrań - druga wizyta w Niemczech 1985

W 1986 roku chórzyści wyjechali do Amsterdamu (Holandia) na ewangelizację Billy Grahama (wspólny wyjazd z chórem warszawskim i wrocławskim - pod dyr. Wiktora Radomskiego). W drodze powrotnej odwiedzili zbór w Hamburgu, kolejny raz śpiewając na chwałę Panu.

Wspaniałe wyjazdy, liczne koncerty w zborach zachodniej Europy, były dla chórzystów wielkim przeżyciem. Chór osiągnął w tym czasie wysoki poziom artystyczny.

W latach 1986 - 1991 chór prowadziło kolejno trzech dyrygentów. Każdy z nich miał swoją wizję artystyczną. Eugeniusz Kupryjanow korzystał często z pomocy zespołów instrumentalnych. Znane utwory śpiewano z towarzyszeniem wielu instrumentów: pianina, gitar, a nawet perkusji. Ewa Seweryn wprowadziła do repertuaru wiele pieśni amerykańskich, o ciekawej harmonii i dosyć skomplikowanym tempie. Zbigniew Krasnopolski kontynuował pracę swoich poprzedników zaledwie kilka miesięcy. Częste zmiany dyrygentów nie były zbyt korzystne. Mimo to chór, z Bożą pomocą, nawet w tym trudnym czasie, zdobył nowe doświadczenia. Warto wspomnieć o występie w Filharmonii Białostockiej w 1990 roku.

Przegląd chórów w Elblągu 1988, dyr. Eugeniusz Kupryjanow

W 1991 roku funkcję pierwszego dyrygenta objęła ponownie Ligia Hnidec. Drugim dyrygentem została Wioletta Jarmoła. Chór wzrósł do 50 osób, ponieważ do jego grona dołączyło wielu nowych, oraz byłych chórzystów. Organizowano całodniowe zgrupowania, doskonalące repertuar. Chór często wyjeżdżał też do innych zborów: Hajnówki, Kętrzyna, Wrocławia, Narewki, Policznej, Warszawy, Elbląga, Ełku, Malborka (udział w festiwalu „Boże Narodzenie w Sztuce") oraz Brześcia i Kobrynia na Białorusi. Uczestniczył w ewangelizacjach zborowych, organizowanych w Filharmonii Białostockiej. W 1994 roku nagrał kasetę „Chwalmy Pana", zawierającą 18 pieśni.

Wizyta chóru w Malborku, w środku dyrygentki Ligia Hnidec i Wioletta Jarmoła

Duże znaczenie w funkcjonowaniu chóru zborowego, miało założenie w 1990 roku chóru dziecięcego „Płomyki" (dyrygent Wioletta Jarmoła). Oba chóry wspólnie występowały na wielu uroczystościach zborowych. Ważnym faktem było to, że kolejne młode osoby zaczęły śpiewać w „dorosłym" chórze. Miały one podstawy śpiewu zespołowego, zdobyte właśnie w chórze dziecięcym.

Ostatnie klika lat w najnowszej historii chóru, wypełnione były również bardzo licznymi wyjazdami. Jest to nieodłączna część pracy zespołu. Chórzyści śpiewali w wielu zborach w Polsce i za granicą. Brali udział w nabożeństwach ekumenicznych i koncertach ewangelizacyjnych.. Chór wyjeżdżał m.in. do zborów w Sopocie (2004), Gdańsku (I 2007), Bielsku Podlaskim (ewangelizacja w Domu Kultury 2007), Warszawie- Radości (obchody 150-lecia baptyzmu na ziemiach polskich, wspólny występ czterech chórów baptystycznych na zakończenie ww. obchodów, Koncert Kolęd w I zborze warszawskim (XII 2008), Katowice (IX 2008), Hajnówka - Święto Żniw (2007 i 2009), Białowieża - Święto Żniw (2009), jak też Białoruś - Pińsk i Wołkowysk (X 2007), Ukraina - Lwów (X 2008). Chór wziął też udział w ewangelizacji „Nadzieja Wbrew Nadziei" w Filharmonii Białostockiej (2005). Brał też udział w kilku nabożeństwach i spotkaniach ekumenicznych w Białymstoku (Książnica Podlaska, Zakon Sióstr Misjonarek Świętej Rodziny, Ratusz - wspólny występ z chórem prawosławnym i katolickim), Przeglądzie Chórów w Warszawie ( V 2009-galeria zborowa).

Ewangelizacja w Filharmonii Białostockiej 2005, dyr. Ligia Hnidec

Te wszystkie wyjazdy były dla chórzystów okazją, by chwalić Boga swoimi talentami, świadczyć o Nim przez muzykę. Motywowały również do bardziej wytężonej pracy, doskonalenia muzycznego czy poszerzania repertuaru. Oczywiście priorytetem była i jest nadal regularna służba na nabożeństwach w rodzinnym zborze. (Zdjęcia z wyjazdów zamieszczone są w zborowej galerii).

Szczególnym wydarzeniem w pracy chóru był występ na Festiwalu Muzyki Cerkiewnej w Filharmonii Białostockiej w maju 2009 roku, a też koncert w parafii katolickiej w Białowieży, w ramach tego festiwalu (oddzielny artykuł i zdjęcia w zborowej galerii). Chór został laureatem w swojej kategorii. Kolejnym wyzwaniem był udział w specjalnym koncercie "Veni, Vidi, Vici - Pojednanie" pod patronatem prezydenta miasta Białegostoku w maju 2011 roku (relacja i zdjęcia z koncertu znajdują się na  internetowej stronie zboru) .

Nad tymi wszystkimi wyjazdami, koncertami i występami, czuwa nasza wspaniała dyrygentka Ligia Hnidec. Z wielkim oddaniem i pasją pracuje od wielu lat w zborowym chórze. Jest profesjonalnym i wymagającym nauczycielem. Pomagają jej ( w okresie kilku ostatnich lat) Eugeniusz Kupryjanow i Wiktor Radomski, jak też Karolina Trusiewicz, jako dyrygent i akompaniator. Obecnie w chórze śpiewa około 35 osób (2011). Muzycy wykonują utwory religijne różnych kompozytorów: J.S. Bacha, P. Czajkowskiego, W.A. Mozarta, ST. Moniuszki, J. Petersona i in. Spotykają się regularnie na dwóch próbach w tygodniu.  Przed ważnymi uroczystościami i koncertami organizowane są liczne dodatkowe ćwiczenia, doskonalące repertuar.

Tego, czego chór „dorobił się" w swojej ponad 85-letniej historii nie sposób dziś przedstawić w szczegółach. Informacje o tym, gdzie wyjeżdżał, jakie pieśni wykonywał nie były gromadzone i dokładnie zapisywane. Brak jest również całościowej kroniki wydarzeń. Ten rys historyczny, jest tylko próbą przybliżenia, chociaż w skrócie, wspaniałego dorobku białostockich chórzystów.

Na przestrzeni lat z chórem związanych było wiele osób, w różnym wieku, różnym wykształceniu, talentach itp. Różnorodność ta nie przeszkadzała jednak, by wspólnie oddawać chwałę Bogu i głosić ewangelię przez pieśni. Wierzę również, że obecne pokolenie chórzystów będzie kontynuować z Bożą pomocą, tę zaszczytną służbę.

W imieniu chóru Urszula Jankiewicz